De Pers over Lelijk 1dje

Recensies

Theaterkrant, Henri Drost, 19 februari 2016

Zoals vaker bij Koerselman gaat de handeling gepaard met veel fysiek theater. Vooral Antje (Marije Idema) moet het ontgelden. Ze wordt door haar broer natgespoten en uitgebuit door de straatveger en showzanger (allemaal gespeeld door Freek den Hartogh). Decorstukken worden letterlijk weggeblazen, maar ook zeer inventief gebruikt. Niet alleen om er de beelden van Daan Hazendonk op te projecteren, maar ook om speels heen en weer te schuiven met een washboard. Want Lelijk 1dje is boven alles zeer vermakelijk muziektheater, waarbij een Bach-suite een slaapliedje wordt, showtune wordt afgewisseld met pseudo-country en Saartje van Camp (als moeder) geen mogelijkheid van de cello onbenut laat. Voeg daarbij alles van fietsbellen tot banjo en keytar – het jaren tachtig relikwie waar de kinderen op de eerste rij mee mogen spelen – en de vrolijke janboel is compleet.

De gekte zit in ons allemaal. Welk kind heeft zich, veilig op de bank thuis, niet volkomen onbegrepen gevoeld? En al die avonturen van Antje? Wanneer je als lelijk eendje gaat slapen en fantaseren, kunnen de gekste dingen gebeuren.

Rein Swart, 29 februari 2016

Het kan dus wel. Na een aantal mindere voorstellingen op kindertheatergebied, toonde Theater Sonnevanck dat het nog steeds mogelijk is om boeiend theater te maken, zowel geschikt voor kinderen als voor volwassenen. De combinatie van spel, zang, muziek en tekst in Lelijk 1dje - een vrije bewerking is van het sprookje van Hans Andersen, bedacht en geregisseerd door Annechien Koerselman - leidde tot een vijf kwartier durend sterk en creatief optreden dat tenminste ergens over ging.

Antje slaat zich dapper door de wereld heen, zelfs al weet ze soms niet welke kant ze uit moet en biedt de schatkaart in haar rugtas ook geen uitkomst. Gelukkig komt ze tenslotte een vogel tegen zoals zij, met wie ze zich wel kan verstaan, hetgeen een explosie aan spelvreugde teweeg brengt.

De zoektocht van Antje naar haar plaats in de wereld wordt fraai omlijst door zang en muziek op allerlei instrumenten. [...] De liedjes zijn leuk tot het slotlied aan toe, waarin het publiek wordt opgeroepen mee te zingen. Daarbij zijn er ook taalgrapjes die alleen voor volwassenen te begrijpen zijn zoals de uitroep van Antje om niet met de deur in huis te vallen, waarmee ze opkomt.

Kindertheatergids, Bregje & Silke, 13 maart 2016

Want de voorstelling is ontzettend komisch, maar ook verdrietig, ontroerend en echt. Gespeeld door gepassioneerde acteurs komt het verhaal van het Lelijke Eendje op de theaterplanken tot leven. Met drie spelers laten ze een klein publiek intens genieten van een theaterstuk waar zichtbaar veel emotie en bezieling in zit. Het maakt dat dit kleine theaterstuk een groots effect heeft, op kind en ouder.

Kidsproof, Gijs & Wencke, 20 feburari 2016

Met geweldige, zelfverzonnen instrumenten zie je broer en zus elkaar op een grappige manier uitdagen. Gijs giert het uit! Als moeder eend in slaap valt en Antje niet kan slapen, tekent ze een fantastisch verhaal op de vloer, die uiteindelijk op de schutting tot leven komt. ‘Mama, het beweegt! Dat is een coole TV’ zegt Gijs.

De muziek en kleding voeren de spanning goed op en er is een leuke interactie met het publiek. Zo spelen een paar kids een toontje op een oude key-gitaar en zingen ze heerlijk mee. Het is ontzettend leuk om eens met je kinderen naar het theater te gaan. En dit is zo’n bijzondere voorstelling met een hele mooie boodschap. Dat je mag zijn wie je bent. En willen we dat onze kinderen niet allemaal meegeven?!

ZAPtheaterprijs, Mas, 20 maart 2016

Het wereldreizen was ook heel goed gespeeld. De acteurs speelden ook heel goed. Ze wisselden van rol en hadden dus meerdere rollen. Dat was heel geloofwaardig. Ik keek elke keer naar een ander personage en niet naar dezelfde acteur.

Net als Lelijk 1dje en haar broer hebben ook ik en mijn zusje zulke ruzie; alleen begint mijn zusje meestal. In de voorstelling is dat precies andersom. Dus ik barste uit elkaar van lachen?!

ICC, Wendy Korte & Marianne Dom 24 maart 2016

Het spel van Antje is energiek en indringend. Elk kind kan iets van zichzelf herkennen in haar: te lelijk, te langzaam, te stout, te brutaal en niet zoals de anderen. Na een enerverende zoektocht ontmoet Antje Nils, die haar ziet zoals ze is. Het klikt en hij zegt: "jij bent net als ik. Voor ik jou zag wist ik niet dat ik mij was." En daarmee vindt Antje haar identiteit, en wordt haar eigenheid erkent: ze mag er zijn!

Cultuurbarbaartjes, Jack, 28 februari 2016

Er zit heel veel muziek in deze voorstelling. De acteur en actrices spelen allerlei instrumenten, zoals een cello, een basgitaar, een ukelele. Het publiek mag ook meedoen op de 'keytar', dat is grappig gedaan. Er worden klassieke liedjes gespeeld, maar ook nummers gezongen. Dat is heel goed gedaan en vooral het laatste liedje is echt een meedoen-liedje.